ناپل
Naples

نيپوليس به معناي شهر جديد در زبان يوناني، نام باستاني شهر ناپل امروز بوده است كه در ايتاليا ناپولي (Napoli) خوانده ميشود. اين شهر در جنوب ايتاليا در ناحيه كاپانيا واقع شده و يكي از بنادر مهم ايتاليا ميباشد.
ناپل بر سراشيب كوهپايه هاي سلسله جبالي ساخته شده است كه خليج ناپل را در دهانه درياي مديترانه، محصور كرده است. آتشفشان وزو (Vesuvius) از شهر قابل مشاهده است، وزو همان آتشفشاني است كه شهر پمپي(Pompeii) را در سال 79 ميلادي زير گدازه ها مدفون كرد.

نمايي از شهر ناپل

در ناپل علاوه بر يك بندر بزرگ براي كشتي هاي مسافري و تجاري، چندين بندر كوچكتر براي كشتي هاي ماهيگيري و تفريحي وجود دارد.
در كنار صنعت اصلي كه توريسم ميباشد، ناپل داراي صنايع كشتي سازي و توليد كنندگان مواد شيميايي، غذايي، دستكش، آهن و فولاد و ماشين سازي است.

ناپل به جهت زندگي رنگين خياباني، غذاها(محل پيدايش اسپاگتي و پيتزا) و ترانه هايش بالاخص سبك بل كانتو (bel canto ترانه زيبا) معروف است.

ناپل جايگاه قلعه هاي بيشمار و مكانهاي جالب است. روي يك جزيره سنگي كه توسط گذرگاهي به شهر متصل شده قلعه دل اوو (dell'Ovo) متعلق به قرن دوازده واقع شده و در بندر نيز قلعه قرن سيزده نوو (Nuovo) و بالاي تپه اي رو به شهر نيز قلعه قرن چهاردهمي سنت المو (Sant'Elmo) خودنمايي ميكند.

پلازو ريله (Palazzo Reale) مكان سلطنتي بوده كه در اوايل قرن هفدهم ساخته شده و اكنون يكي از كتابخانه هاي ملي قابل توجه ناپل است كه شامل مجموعه ارزشمندي از كتابهاي دستنويس است. در كنار اين كتابخانه، تيترو سن كارلو (ساخته شده در سال 1737 و بازسازي شده در سال 1816) قرار دارد كه از مشهور ترين تئاترهاي اپرا در سراسر اروپا بشمار ميايد.

موزه ملي ناپل به جهت دارا بودن نقاشيهاي زياد يوناني-رومي و مجسمه هاي يافت شده از شهر پمپي، هركولانيوم (Herculaneum) و حومه شهر، زبانزد است. اين موزه همچنين داراي مجموعه اي غني از نقاشي هاي مجلل فرانسوي است.

علاوه بر دانشگاه، ناپل داراي موسسه آموزش نيروي دريايي، مدرسه زبانهاي خارجي، هنرستان موسيقي و آكادمي هنرهاي زيبا ميباشد.

كليساي جامع سن جنارو (San Gennaro) يكي از معروفترين كليساهاي ناپل است كه در قرن سيزدهم شروع به ساخت شده و تا قرن نوزدهم قسمتهاي زيادي از جمله نماي سر در به آن اضافه شده است.
مقبره سنت جنوريوس (St. Januarius) محافظ مقدس شهر، در اين كليسا واقع شده كه در ماههاي مي و سپتامبر انباشته از جمعيتي است كه به معجزه اين شخص اعتقاد دارند.
كليساي سن دومنيكو ماجوره (San Domenico Maggiore) داراي نماي داخلي زيبايي است و انباشته از پيكره ها و نقاشي هاي ديواري است. در كنار اين كليسا صومعه دومنيكن واقع شده كه سنت توماس اكينز (Saint Thomas Aquinas فيلسوف معروف ايتاليايي) در آنجا زندگي ميكرده و درس ميخوانده است.

كتاب خودآموز زبان ايتاليايي رو مدتي به علت فضاي كم از سرور حذف كرده بودم كه حالا با شرايط جديد، دوباره آپلودش كردم. البته اين با نسخه قبلي يه تفاوتهايي كرده. يه سري غلطهاي املايي اصلاح شده و درسهاي ارائه شده به سي و دوتا رسيده. پس بهتره اونايي كه قبلا اين كتاب رو دانلود كرده بودند هم دوباره دانلودش كنند. با يه برنامه حجم فايل رو هم بهينه كردم و به يك مگ رسوندم، كه اميدوارم دانلودش آسون تر بشه. برای دانلودش برید به موضوع کتابخانه وبلاگ.

مثل هميشه آماده شنيدن پيشنهاد و انتقادات شما هستم.

تورين

Turin

تورين با تلفظ ايتاليايي تورينو (Torino) شهري در شمال غربي ايتاليا و مركز ايالت تورين است كه در تلاقي دو رود پو (Po)  و دورا ريپاريا (Dora Riparia) واقع شده است. شهر مركز بزرگ فرهنگي و صنعتي است، با توليد كنندگان وسايل نقليه موتوري، چرم ، لباس و وسايل پلاستيكي.

                                                   نمایی از شهر تورین

بجز كليساي جامع سن جيواني باتيستا (Cathedral of San Giovanni Battista) كه متعلق به اواخر قرن پانزدهم است، اغلب بناهاي عمومي مهم در تورين متعلق به قرون 17 و 18 هستند كه به سبك باروك (baroque – سبك نامنظم و غريب) ساخته شده اند.

در كليساي كوچك كفن مقدس، واقع در كليساي جامع، ظرفي وجود دارد كه حاوي كفني است كه گفته ميشود حضرت مسيح را در آن دفن كرده بودند.

 از ديگر نقاط قابل توجه اسلحه خانه آرمريا رئاله (Armeria Reale) است كه موزه برجسته اي از اسلحه ها و وسايل جنگي است.

پلازو ماداما (Palazzo Madama) مكاني است كه اكنون موزه هنرهاي باستان است.

 پلازو كارينانو (Palazzo Carignano) محل تولد ويكتور امانوئل دوم (Victor Emmanuel II – پادشاه ايتاليا در سال 1861 تا 1878) است.

معبد موله آنتونليانا (Mole Antonelliana) در سال 1863به منظور پرستشگاه يهوديان و آكادمي علمي ساخته شده است.

سوپرجا باسيليكا (Superga Basilica) كه در سال 1731 تكميل شده، مقبره و زيارتگاه خانه ساوي (House of Savoy – يك سلسله سلطنتي شمال ايتاليا) است كه در روي تپه اي رو به شهر واقع شده است.

دانشگاه تورين، مركز دانشمندان تورين، در سال 1404 تاسيس شده است.

در سال 2002 جمعيت شهر تورين ، 861644 نفر بوده است.

Trentaduesima Lezione

Accidenti!

L'orologio della stazione segna le dieci e trentacinque…

Ci sono ancora dieci minuti alla partenza del treno.

Non ho dunque d'affrettarmi.

Non ho bauli da spedire, viaggio con una sola valigia.

Prendo il biglietto, compro un giornale all' edicola.

Il treno non è ancora arrivato.

Eccolo! sembra molto affollato.

Monto in una vettura di seconda classe, e cerco un posto.

I primi due scompartimenti sono pieni.

Nel terzo ci sono due posti liberi, ma non è scompartimento per fumatori.

Più avanti, ne vedo uno, ma è arcipieno di donne,

finalmente, ecco uno scompartimento vuoto.

Sto per rallegrarmi, quando leggo sulla porta l'iscrizione «Signore sole».

Accidenti!

درس سي و دوم

مرده شورشو ببرن!

ساعت ديواري ايستگاه ده و سي و پنج دقيقه را نشان ميدهد...

هنوز ده دقيقه به حركت قطار مانده است.

بنابراين عجله اي ندارم.

صندوقهايي ندارم كه سفارشي كنم، با يك چمدان تنها مسافرت ميكنم.

بليط را ميگيرم، روزنامه اي از كيوسك ميخرم.

ترن هنوز نرسيده است.

بلاخره رسيد! پر از جمعيت به نظر ميرسد.

در يك واگن درجه دو سوار ميشوم، و دنبال جايي ميگردم.

دو كوپه اول پر هستند.

در سومي دو جاي خالي هست، اما كوپه استعمال دخانيات نيست.

كمي جلوتر يكي را ميبينم، اما پر از زن است،

در نهايت،  يك كوپه خاي ميبينم.

ميخواهم خوشحال شوم كه، نوشته روي درب راميخوانم «مخصوص زنان».

مرده شورشو ببرن!

اين دنياي مجازي اينترنت واقعا عجب دنياييه، توي اين دنياي مجازي ميتوني دوستاني تو هزاران كيلومتر دورتر از خودت پيدا كني كه قبلا حتي به خواب هم نميديدي. اون از دوست خوبمون سیروس  تو ايتاليا كه با مكاتبات زيادي كه باهم داشتيم واقعا مطالب زيادي ازش ياد گرفتم  و اينم از مهران دوست بسيار خوب ديگه اي كه چندين سال تو ايتاليا تحصيل كرده و حالا هم ساكن ینگه دنیا هستش.

در مورد سيروس قبلا براتون نوشته بودم، اما مهران هم دست كمي از سيروس نداره، وبلاگ مهران، وبلاگ قشنگيه، بخصوص اين چندتا مطلب آخريش با عنوان  « لعنت بر جنگ»  و « یک داستان واقعی» خيلي دلنشين بود. توي اين پست اخیرش هم كه ديگه ما رو حسابي شرمنده كرده. خواستم به اين وسيله ازش تشكري كرده باشم و توجهتون را به يه ضرب المثل ايتاليايي جلب كنم و بگم كه اگه بابت تحمل زحمت آپديت كردن اين وبلاگ سود ماديي بهم نميرسه، بجاش دوستاني پيدا ميكنم كه ارزش تك تك شون براي من از هر گنجي بالاتره!

Chi Trova un amico, trova un tesoro.

کسی که یه دوست پیدا کنه، یه گنج پیدا کرده.