Il postino

خيلي مسخره ميشه اگه بخواي شاعري رو وصف كني.  بهتره خودت  حسي رو كه شعر به طبيعت ميده،  تا اون بهتر درك كني،  رو تجربه كني!

سال 1952،  پابلو نرودا (Pablo Neruda) شاعر بسيار معروف شيلي، به دليل عقايد كمونيستي به جزيره كوچك ايتاليايي تبعيد ميشود و زندگي ماريو روپ پولو را دگرگون ميكند.

ماريو (ماسيمو ترويزي) پسر ماهيگير فقيري است كه نميخواهد شغل پدرش را ادامه دهد، و به دنبال  جستجوي كار به طور موقت به عنوان پستچي اختصاصي اين شاعر بزرگ استخدام ميشود.

او كه سواد بالايي ندارد به شاعري علاقمند ميشود و از پابلو ياد ميگيرد كه شعر بگويد و دنيا را به گونه اي ديگر ببيند.

ماريو كه در ابتدا هيچ علاقه اي به زادگاهش ندارد، در انتهاي اين فيلم زيبا و شاعرانه، زيباييهاي وطنش درك ميكند اما فرصت خواندن آخرين شعرش كه براي پابلو نرودا سروده (Canto a Pablo Neruda)، و جمعيت زيادي نيز مشتاق شنيدن آن هستند را پيدا نميكند...

اين فيلم در سال 1995 برنده جايزه اسكار گرديد، اما بازيگر، كمك كارگردان و نويسنده آن، ماسيمو ترويزي (Massimo Troisi) بازيگر محبوب ايتاليايي، نتوانست اين موفقيت بزرگ را جشن بگيرد!

او که علی رغم هشدار پزشکان در مورد ناراحتی قلبیش، به فعالیت خود در این فیلم ادامه میداد، سرانجام زندگیش را بر سر این فیلم گذاشت و درست 12 ساعت پس از پايان فيلمبرداري آخرین صحنه، به علت ایست قلبی از دنیا رفت.

ديدن اين فيلم زيبا را به همه دوستداران سينماي ايتاليا توصيه ميكنم.